6 maja 2012 roku na swoim blogu Poul Krugman lakonicznie stwierdził, że realne oprocentowanie amerykańskich obligacji 10-letnich jest „znacząco” ujemne. Tym samym dał do zrozumienia, że w obecnych czasach książkowe modele funkcjonowania gospodarki nie sprawdzają się. Intuicyjnie ten kto pożycza pieniądze powinien bowiem oddać ich więcej. Wprawdzie więcej oddaje, ale o mniejszej sile nabywczej.
Ostatnie kilka tygodni na rynku najpłynniejszej pary walutowej to ruchy w trójkącie zaznaczonym na rysunku 1. W piątek oraz w nocy z niedzieli na poniedziałek USD bardzo umocniło się względem EUR. Prawdopodobnie ze względu na wybory w Grecji oraz we Francji, ponieważ dane płynące z obu gospodarek nie dawały potencjału do takiego ruchu.
Wykres dzienny pokazuje, że pomimo bardzo silnych spadków w ostatnim tygodni wciąż nie została przekroczona strefa od której rynek dobijał się się już 4-5 razy. Czytaj dalej
Dzień wczorajszy z powodu braku istotnych publikacji danych makroekonomicznych upłynął pod wpływem wydarzeń związanych z wyborami w Europie. O tym, że te czynniki mogą mieć negatywny wpływ na rynki finansowe pisaliśmy już wcześniej. Na szczęście dla europejskich rynków kapitałowych, po bardzo nerwowym początku sesji (notowania głównego indeksu giełdowego w Atenach zniżkowały o 8%, a tamtejszy indeks branżowy banków spadał o ok. 20%), w dalszej części dnia, po pozytywnym odczycie zamówień w przemyśle w niemieckiej gospodarce i dołączeniu do handlu inwestorów amerykańskich, doszło do ocieplenia nastrojów i odrobienia strat. Czytaj dalej
Stopy procentowe ustalane przez banki centralne to instrument polityki monetarnej oddziaływujący na gospodarkę poprzez wiele kanałów transmisji sygnałów. Niemal zawsze są one utożsamianie jako oręż banków centralnych w walce z inflacją. Działają one w sposób globalny zarówno na rynek długu, rynek walutowy czy strefę realną gospodarki poprzez kształtowanie popytu na pieniądz.
W obecnych czasach kryzysu światowego mamy do czynienia z niezwykle długim okresem utrzymywania się bardzo niskich stóp procentowych w najbardziej rozwiniętych obszarach gospodarczych świata (USA, Europa, Japonia). Dodatkowo w celu stymulowania gospodarki przez świat przeszła, w różnych formach, fala tzw. luzowania ilościowego polityki pieniężnej. Pieniądz stał się tani, a zaraz po tym było go znacząco więcej. Do tej pory oznaczało to jedno – inflację. Czytaj dalej
Po sygnale spadkowym sprzed tygodnia rynki (EUR/PLN, USD/PLN, CHF/PLN, GBP/PLN) wróciły do wzrostów co jest niepokojące dla osób posiadających kredyty w walutach obcych. Jednak nie wszystko jest jeszcze jasne i pewne. Najmocniejszy względem PLN jest funt brytyjski, inne waluty nie wykazują takiej presji popytowej, zobacz co może się wydarzyć dalej.
Treści przedstawione w niniejszym serwisie zostały przygotowane z należytą starannością i w oparciu o najlepszą wiedzę ich autorów. Mają one charakter informacyjny i nie stanowią rekomendacji ani porady inwestycyjnej w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1715) w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców. Ich autorzy i serwis Investio.pl nie ponoszą odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne podjęte na podstawie wyżej wymienionych treści, a w szczególności za straty z nich wynikłe.
Formacja cenowa potrójnego szczytu oraz dna jest sygnałem podobnym do formacji podwójnego dna oraz szczytu. Jak sama nazwa wskazuje różni się tylko tym, że zamiast dwóch posiada trzy ekstrema. Jest nieco trudniejszą do interpretacji formacją, ponieważ nie zawsze jest pewność, czy czasem nie ma się do czynienia z trendem bocznym a nie odwróceniem trendu.
Na rysunku 1 zaprezentowano parę walutową AUD/USD, na której w lutym 2012 ukształtowała się formacja potrójnego szczytu. Czytaj dalej
Na konferencji prasowej 3 maja Mario Draghi wskazał rynkom drogę jaką obrał w kształtowaniu polityki monetarnej Europejskiego Banku Centralnego w nadchodzących miesiącach. Stopy procentowe zostały utrzymane na tym samym, niskim poziomie. Rynek na razie nie ma powodów, aby spodziewać się kolejnej, trzecie fazy ilościowego luzowania polityki w strefie euro.
Szef EBC wyraźnie zakomunikował, że na taki ruch jest jeszcze za wcześnie gdyż nie da się oszacować jaki wpływ na gospodarkę miało LTRO II. Ponadto wyraził on obawy dotyczące inflacji, która według jego szacunków pozostanie na poziomie ponad 2% w 2012 roku, napędzana rosnącymi cenami energii. Według prognoz spadnie ona poniżej tego progu na początku roku 2013. Czytaj dalej
Podwójny szczyt oraz podwójne dno są dwiema najprostszymi formacjami cenowymi. Wykazują również ogromną skuteczność – ze względu na jasny i prosty przekaz. Nie zawsze ta formacja oznacza odwrócenie trendu w dosłownym tego słowa znaczeniu. Jednak zaobserwowanie problemów z przebiciem poprzedniego szczytu powinno skutkować natychmiastowym zabezpieczeniem zysków z posiadanej pozycji długiej (vice versa w przypadku pozycji krótkiej i podwójnego dna). Podstawą trendu jest odpowiednie ułożenie szczytów i dołków na wykresie. Gdy cena ma problem z zachowaniem odpowiedniego schematu należy brać pod uwagę możliwość odwrócenia trendu.
Na rysunku 1 widać jak wygląda idealna formacja podwójnego szczytu. Jej perfekcja polega na tym, że rynek od razu pokazał, że nie akceptuje poziomu cenowego z poprzedniego szczytu i dynamicznie zszedł w dół kształtując formację spadającej gwiazdy. Czytaj dalej
Ostatnio pisaliśmy na Investio o straconej dekadzie gospodarki światowej, powołując się na The Economist. Tym razem w ujęciu bardziej regionalnym, gazeta ta przybliża sytuację gospodarczą Japonii porównując ja do tzw. tygrysów azjatyckich. Nie od dziś wiadomo, że kraj kwitnącej wiśni boryka się, od przeszło 20 lat, z kryzysem gospodarczym nie mogąc wyprowadzić gospodarki na ścieżkę wzrostu, czy też oddalić widmo deflacji. Dodatkowo jest nękany klęskami naturalnymi. Giełda w Japonii nawet w szczycie hossy z 2007 roku nie była na takich poziomach jak na początku lat 90, kiedy to pękła w tym kraju bańka na rynku nieruchomości, pociągając za sobą (w dużym uproszczeniu) banki i całą gospodarkę.
W okresie tych 20 lat pozostałe gospodarki z Azji wschodniej starały się gonić Japonię, a co więcej okazuje się, że w pewnym ujęciu już ją dogoniły! I to dawno temu!
Powyższa grafika prezentuje produkt krajowy brutto per capita w kilku krajach Azji z uwzględnieniem parytetu siły nabywczej, czyli sprowadzając koszty życia w każdym z nich do (mniej lub bardziej) wspólnego mianownika. Czytaj dalej
Pamiętacie jak mówiło się, że polska gospodarka rozwija się, a konsumpcja rośnie ponieważ Polacy pracujący za granicą (głównie na Wyspach Brytyjskich) przelewali do swoich rodzin w kraju kwoty liczone w setkach milionów złotych? Otóż The Economist przeanalizował to zjawisko bardziej globalnie i okazało się, że są kraje które wręcz żyją z takich przekazów. Transfery te potrafią mieć kilkunastoprocentowy udział w ich PKB. Poniża grafika pokazuje liderów w tej kwestii.
Prym w tej dziedzinie wiodą dwa kraje USA i Rosja. Z obu tych państw dokonują się największe, w ujęciu relatywnym, transfery do ich bliskich, biedniejszych sąsiadów (można nawet powiedzieć – dawnych „kolonii”). Uzasadnienie społeczne tego zjawiska jest identyczne jak w przypadku polskiej emigracji na wyspy – ludzie pracujący w krajach gdzie jest więcej lepiej płatnej pracy transferują gotówkę dla rodzin pozostających w dużo biedniejszych ojczyznach. Czytaj dalej
Investio – Blog finansowy
